Close

Ik zie je in Cockleberry Bay

Nicola May

Dit boek had ik al zoveel eerder willen lezen, maar hij kwam maar niet op mijn pad. Nu ik Kobo Plus heb ben ik eens rond gaan neuzen in die eindeloze rij boeken. En daar stond dit boek gewoon tussen! Uitgemaakte zaak dus… Dit zou mijn volgende boek worden. Lees verder als je wil weten wat ik er van vond 😉

Boekenfeitjes

Titel: Ik zie je in Cockleberry Bay
Auteur: Nicolay May
Uitgever: Zomer & Keuning (Z&K)
Genre: Roman
Aantal bladzijden: 289

Blurb

Rosa heeft alles wat haar hartje ooit begeerde. Ze runt een eigen winkeltje in Cockleberry Bay met haar trouwe teckel Hot aan haar zijde en ze heeft de liefde leren kennen. Maar de liefde kent ups en downs, en dat ontdekt Rosa al snel. Ze heeft reden om te geloven dat haar vriend een affaire heeft en ze gaat daar bijna aan onderdoor. Het is hoog tijd om zichzelf bij elkaar te rapen en minder afhankelijk te worden van een man, en vooral om zich niet te laten meeslepen door angst en jaloezie.

Over de auteur

Nicola May is een self-made schrijver, die haar eerste boeken uitbracht in eigen beheer en het schopte tot bestsellerauteur. Het eerste deel van haar Cockleberry Bay-serie, ‘Het winkeltje in Cockleberry Bay’, stond een maand lang op nummer 1 in de Amazon Kindle Store.
(Bron: Hebban)

Mijn mening

Wat had ik zin in dit boek, deel 1 was immers super!
Op de cover zie je een hoekhuis (de Cornershop?), de zee, een typisch Engelse telefooncel en natuurlijk Hot, de wereldberoemde teckel. Ik moet bekennen dat de cover geen gevoelens op roept, behalve wat vrolijkheid misschien. Maar ik denk dat dat komt omdat deel 1 zo vrolijk was.
De titel zegt achteraf veel over het boek, ik vind het goed gekozen, het past echt bij het verhaal. Deel 1 zorgt ervoor dat de lat voor deel twee gigantisch hoog ligt. De eerste helft van het boek vond ik heel vlak, in de zin van ‘je kletst veel, maar je zegt weinig’. In de tweede helft loop je tegen de problemen aan van Rosa, hoe ze hiermee om leert gaan, hoe ze struikelt en uiteindelijk van zichzelf leert. Heel leuk beschreven en ik denk dat iedereen zich hier wel in kan verplaatsen, maar toch blijft het allemaal wat oppervlakkig. Deel 1 was vrolijk en blij, deel 2 te zoetsappig. Ik besef dat mijn verwachtingen wellicht te hoog waren, maar ondanks dat ben ik toch wat teleurgesteld…

De eerste zin

“O Titch, waarom heb je niet gewoon een ambulance gebeld?”

Mijn favoriete karakter

Alec Burton. Hij intrigeert me. Hij heeft geen grote rol in het verhaal, maar is zó anders dan de anderen. Kalm, beheerst en toch een flinke rugzak. Het zou leuk zijn als hij voor zou komen in de volgende delen. Al weet ik niet of ik die nu al wil lezen. Even een Cocklebay pauze.

Add Comment

Your email address will not be published. Required fields are marked *