Close

Heideduvel

Dawn Faber

In deze tijd van het jaar ben ik altijd gek op griezelen. Het weer zit niet mee, koud, nat en grauw. Het is vroeg donker, de kaarsjes kunnen al eerder aan. Wat is er nu fijner dan wegkruipen onder een dekentje met een heerlijke horror! Lekker winters geurkaarsje aan, het liefst eentje die zo knispert, een theetje en een schaaltje met wat te knabbelen. Als ik dit zo lees heb ik bij voorbaat al zin in de volgende!

Boekenfeitjes

Titel: Heideduvel
Auteur: Dawn Faber
Uitgever: Celtica Publishing
Genre: Horror
Aantal bladzijden: 201

Blurb

De eerste keer dat ik haar zag, was op de dag dat mijn dochter Sterre geboren werd… Dagmar en Thomas wonen afgelegen, aan de rand van een natuurgebied. Samen met baby Sterre lijken zij een normaal, gelukkig gezinnetje. Maar niet alles is wat het lijkt. Vlak voor de geboorte van Sterre, op het moment dat de verdoving voor de keizersnede begon te werken, zag Dagmar een magere, grauwe gedaante staan, met een gapende mond en melkwitte ogen. Thomas noemt het een hallucinatie, een effect van het lachgas, maar zij is daar niet van overtuigd. Het is immers niet het enige verontrustende voorval. Dan moet Thomas een tijdje voor zijn werk naar Dubai. Hij is er niet helemaal gerust op om Dagmar alleen te laten, maar er zijn geen andere opties. Vanaf dat moment wordt het verhaal vreemder en vreemder…

Over de auteur

Dawn Faber is het pseudoniem van Nathalie Kokke (1986), ontstaan uit een anagram van haar voorletters en de door haar in 2019 aangenomen achternaam van haar man. Zij wonen samen met hun dochter in een klein dorp tussen Roosendaal en Breda, die de bijnaam ’t Heike heeft gekregen. Mensen die bekend zijn met de Brabantse contreien, weten exact welke plaats hiermee wordt bedoeld.
Dagdromen is altijd al de favoriete bezigheid geweest van Dawn Faber, evenals lezen en tekenen. Uiteindelijk kwam hier dus ook schrijven bij.
(Bron: Nathalie Kokke)

Mijn mening

Omdat ik het ebook heb gelezen heb ik de cover opgezocht, want een ebook cover vind ik nooit zoveel indruk maken. Ook bij het fysieke boek is de cover zwart-wit. Je ziet een oog dat je recht aanstaart, de iris ervan is ijsblauw en gelijk de enige kleur in de gehele afbeelding. Ik krijg kippenvel van de blik in de ogen. Dit boek heb ik gekozen om de titel, het spreekt tot de verbeelding. Eigenlijk heb je al vanaf het moment dat je het boek in handen hebt een vermoeden wat voor type verhaal het is en het enige wat je kunt doen is je mee laten voeren en hopen dat het aan je verwachting voldoet. En dat doet het! In overtreffende trap, ik heb ditmaal vooral ’s nachts gelezen wanneer ik niet kon slapen. Telkens als de kat binnensloop en onder het bed wilde kruipen schrok ik mij te pletter. Nou, dan ben je wat mij betreft geslaagd met je boek! Jeetje, wat spannend.
Er zit een goede opbouw in het verhaal, er zit een constante spanning in dat je geen moment los laat. De hoofdstukken had voor mij iets korter gekund, het doet geen afbreuk aan het verhaal, maar als je net zoals ik even snel tussendoor een hoofdstukje wil lezen, maakt dit het wat lastiger.
Het heeft wat weg van De Wrede Prins, van Holly Black. Maar dan een volwassen versie. Tof!
Het verhaal is wat voorspelbaar, maar dit ondervind ik ook niet als vervelend. Het is gewoon een heerlijk griezelverhaal en we weten allemaal wel welke richting het uitgaat, maar de weg er naar toe is wat het verschil maakt. Ik hoop vurig op een deel 2!

De eerste zin

“De eerste keer dat ik haar zag, was op de dag dat mijn dochter Sterre geboren werd.”

Mijn favoriete karakter

De Heideduvel is mijn favoriete karakter. Zij groeit in het verhaal en komt steeds dichter bij je te staan.

Add Comment

Your email address will not be published. Required fields are marked *