Close

Een vorm van verraad

Lieneke Dijkzeul

Dit boek was één van de acht Bookchoice boeken van de maand mei. Mijn oog viel op de stoere cover, pikzwart met in het midden een orde vlinder met een kogel als lijfje. Zo simpel maar toch zo treffend. Ik had net een een Young Adult-/ Fantasyboek gelezen en was toe aan een wat serieuzer verhaal. Dat is zeker gelukt met dit boek.

Boekenfeitjes

Titel: Een vorm van verraad
Auteur: Lieneke Dijkzeul
Uitgever: Ambo Anthos
Genre: Thriller
Aantal bladzijden: 280

Blurb

Een paar dagen voor zijn huwelijk ontvangt inspecteur Paul Vegter een dreigbrief met de boodschap: ‘ik ga iets rechtzetten, klootzak’. Thuis blijkt er een tweede brief te zijn bezorgd, waarin zijn aanstaande vrouw – en collega – Renée wordt bedreigd. Het stel maakt zich zorgen, maar hebben geen idee met wie ze te maken hebben.
De dreiging wordt reëel wanneer er op een nacht een aanslag op het huis van Paul en Renée wordt gepleegd, die hen verbijsterd achterlaat. Ze krijgen bewaking en werken verder aan de zaak van een kind dat onder verdachte omstandigheden van een balkon is gevallen. En dan wordt er op hun trouwdag een wapen op hen gericht…

Over de auteur

Lieneke Dijkzeul (1950) schrijft kinderboeken, thrillers en scenario’s. Met De stille zonde  deed zij in 2006 haar intrede als thrillerauteur, het boek werd onthaald als een ‘droomdebuut’. Dit eerste deel in een reeks met rechercheur Paul Vegter werd ook genomineerd voor de Diamanten Kogel. Haar tweede thriller Koude lente werd zo mogelijk nog positiever ontvangen en werd in 2008 genomineerd voor De Gouden Strop. De geur van regen  is het derde deel in de Vegter-reeks en werd genomineerd voor de Diamanten Kogel 2010.
(Bron: Hebban.nl )

Mijn mening

‘Een vorm van verraad’ is een goed verhaal, de spanning wordt mooi opgebouwd en tot het einde is het niet voorspelbaar. Wat ik heel jammer vond is de ouderwetse schrijfstijl hier en daar. Als voorbeelden: ‘De kleden kropen tegen de muur op, als moesten ze een doorgezakte bank stutten’ (hoofdstuk 8) of ‘dat zulks van groot nut was’ (hoofdstuk 11). Het is overigens prima te lezen, maar als je telkens helemaal in het verhaal zit en vervolgens op zulke zinnen stuit, leidt dat behoorlijk af. Heel jammer.

De eerste zin

‘Inspecteur Paul Vegter stond aan de balie van het bureau en liet zich entertainen door Slagter, die halverwege een verhaal was over een dronken toerist’.

Mijn favoriete karakter

Renée is mijn favoriete karakter. Ze is anders dan de meeste andere vrouwen in boeken en ik kan me goed in haar verplaatsen. Ze is daadkrachtig, niet bang uitgevallen en heeft een sterke persoonlijkheid.

 

 

Add Comment

Your email address will not be published. Required fields are marked *